Wilhelminastraat (11)
vorige pagina
Volgende pagina
Afbeelding 26
Afbeelding 27
(foto hiernaast) Afbeelding 27
Het ATZ gebouw aan de 1e Helmersstraat met zowel een positief als negatief trauma
Het ATZ gebouw aan de 1e Helmersstraat met zowel een positief als negatief trauma
Pagina 11
(foto rechts) Afbeelding 26
Het Olympia theater (in de volksmond "De Plum") in de Bellamystraat
Het Olympia theater (in de volksmond "De Plum") in de Bellamystraat
Dan volgde het stampen met de voeten wat het theater op zijn grondvesten deed schudden. Hij gauw weer naar boven, lens bijstellen….en zo ging dat een paar keer per avond. Nou moet ik er direct aan toevoegen dat het publiek dat zich in dit theater ophield onder de categorie ‘schorem’ te boek stond. Ook mijn vader kreeg menig verwijt naar zijn hoofd. In hun ogen behoorde hij ook tot het ‘management’. Voor die tijd wel een heel wereldvreemd woord trouwens De samenwerking tussen de eigenaar en mijn vader werd steeds moeizamer. Door mijn vaders inspanningen met onder andere de ‘gemengeleerde’ noten, zag hij de omzet toenemen. Dat ontging de eigenaar ook niet. Toen deze het pachtbedrag voor de zoveelste keer wilde verhogen, gaf mijn vader er de brui aan. Met als dank voor de prettige samenwerking liet mijn vader een gebaksdoos bezorgen, u raadt het al van bakker Res, waar een gedeelte van ons gezin zijn of haar behoeften in gedaan hadden. De wraak rook niet zoet! Het theater is thans omgebouwd tot de zoveelste moskee in Amsterdam.
In diezelfde jaren waar een school zich ophield, bevond zich een snoepwinkeltje Wat daar precies achter steekt, behalve dan dat kinderen snoep willen kopen, ontgaat mij tot op heden ten dage. Hoe kon zoiets nou geld opgebracht hebben? De huur voor zo een winkelpandje zal zeer laag geweest zijn.
In diezelfde jaren waar een school zich ophield, bevond zich een snoepwinkeltje Wat daar precies achter steekt, behalve dan dat kinderen snoep willen kopen, ontgaat mij tot op heden ten dage. Hoe kon zoiets nou geld opgebracht hebben? De huur voor zo een winkelpandje zal zeer laag geweest zijn.
Omzet was een centenkwestie. Twee dubbelzoutjes voor een cent. Koningsbroodjes, duimdrop, stengels zoethout, velletjes ouwel en losse drop.
Bijna iedere school had bijna wel zo zijn eigen winkeltje. Zo ook tegenover mijn zuster Agnes’ katholieke lagere zusterschool in de Kanaalstraat waar ik al eerder over schreef. Na mijn bezoek aan dit winkeltje, rennend naar huis, naar mijn moeder (weet u nog wel!). Een paar van die rotjochies die zonodig in mijn voorbijgaan hun been moesten uitsteken. Categorie kattenkwaad, dat wel. Ik stortte ter aarde waarbij ik met mijn hoofd op de stoeprand terecht kwam. Een goeie scheur als gevolg aan mijn slaap. Het litteken is nog te zien. En daar gingen we weer onder die inmiddels beroemde poort van het Wilhelmina Gasthuis (afbeelding 6, pagina 3) door, op naar de Eerste Hulp.
Bijna iedere school had bijna wel zo zijn eigen winkeltje. Zo ook tegenover mijn zuster Agnes’ katholieke lagere zusterschool in de Kanaalstraat waar ik al eerder over schreef. Na mijn bezoek aan dit winkeltje, rennend naar huis, naar mijn moeder (weet u nog wel!). Een paar van die rotjochies die zonodig in mijn voorbijgaan hun been moesten uitsteken. Categorie kattenkwaad, dat wel. Ik stortte ter aarde waarbij ik met mijn hoofd op de stoeprand terecht kwam. Een goeie scheur als gevolg aan mijn slaap. Het litteken is nog te zien. En daar gingen we weer onder die inmiddels beroemde poort van het Wilhelmina Gasthuis (afbeelding 6, pagina 3) door, op naar de Eerste Hulp.
Net als nu was ook toen snoep natuurlijk niet goed voor die melkgebitjes. In die tijd kwam regelmatig de schooltandarts langs. Dan werd er provisorisch een ruimte ingericht, meestal het gymnastieklokaal waar het stonk naar voeten- en zweetlucht. Lekker hygiënisch allemaal! Dit vooronderzoek leidde meestal tot een oproep bij de Amsterdamse Tandartsen Zorg (ATZ), een onderdeel van de GG&GD. In onze buurt ondergebracht in de Eerste Helmersstraat bij de Nassaukade (afbeelding 27). Daar had je dan een vaste tandarts die jou behandelde. Haar naam was mw. E. Damsma. Wat me wel bijgebleven is dat het een waar secreet betrof. Haar strak op d’r kop met een knotje achterop. En maar schreeuwen: “mondje wijd open!”. Een ware hel. En mensen zich maar afvragen waarom kinderen bij een tandarts een trauma oplopen. Nou die tijd was gespeend van psychologie, dat is wel duidelijk. In mijn geval heeft het gelukkig geen blijvende schade achtergelaten. Opeens was zij om onbekende redenen van het slagveld verdwenen. Haar plaats werd ingenomen door een mannelijke tandarts, Grootes Thijssen genaamd. Hij was in ieder geval een stuk redelijker. Die tandboor aangedreven door een snaar aan de buitenzijde, die je zag en hoorde je lopen. Weet u het ook nog?
(video uiterst rechts)
De kijk van het buitenland op ons fenomeen "drop"
De kijk van het buitenland op ons fenomeen "drop"
(foto uiterst rechts)
Duimdrop als verkocht in de vele, vele snoepwinkeltjes
Duimdrop als verkocht in de vele, vele snoepwinkeltjes
Hier links een afbeelding van een "moorkop"