Wilhelminastraat (7)
(foto rechtsboven) Afbeelding 16
Het Van Heutszmonument aan de Apollolaan. Achter bij die ronde bogen was de "kleed" en "plas" gelegenheid. Ook waarneembaar (omcirkeld) zijn de spuitende fonteinen
vorige pagina
Volgende pagina
Afbeelding 16
Afbeelding 17
(foto hiernaast) Afbeelding 17
De "Melkinrichting" in de Wilhelminastraat, schuin tegenover onze woning
De "Melkinrichting" in de Wilhelminastraat, schuin tegenover onze woning
Afbeelding 18
Pagina 7
Naast haar een woonhuis waar een vrouw voor het raam gezeten nylonkousen repareerde. In diezelfde winkelrij de fietsenzaak Hoogendoorn waarvan beide zoons vrienden waren van mijn broer Robby. Eén van die zonen heeft nog steeds een fietsenmakerij, annex stalling aan de Wilheminastraat. Je waant je er in de 50-er jaren.
Terug naar eerder genoemde Yvonne. Samen liepen wij naar school en belde zonodig aan als zij eerder dan ik bij onze woning aankwam. Dat regelde mijn broer Chris dan wel even. Hangend over het balkon vond hij het prachtig, natuurlijk, om zijn kleinste broertje te stangen. Met woorden als “je verkering komt er zo aan” of dergelijke kon hij zich enorm vermaken. Hij is overigens de oudste en tien jaar ouder dan ik. En oh zo pesterig toen.
Terug naar eerder genoemde Yvonne. Samen liepen wij naar school en belde zonodig aan als zij eerder dan ik bij onze woning aankwam. Dat regelde mijn broer Chris dan wel even. Hangend over het balkon vond hij het prachtig, natuurlijk, om zijn kleinste broertje te stangen. Met woorden als “je verkering komt er zo aan” of dergelijke kon hij zich enorm vermaken. Hij is overigens de oudste en tien jaar ouder dan ik. En oh zo pesterig toen.
De vijftiger jaren waren arme jaren maar ondanks dat heb ik dat als kind niet zo gevoeld. Je woonde en groeide op in een arbeiderswijk waar iedereen gelijk was. Op de hoek van de Pieter Langendijk- straat en de Wilhelminastraat tegenover de eerder aangehaalde bakker Res was onze kruidenier gevestigd. Daar haalde je voor je moeder door de week met een boekje boodschappen, op de pof zoals dat toen heette.
Voor alles was een aparte winkel. Slager, groenteboer, bakker, kruidenier, of noem maar op. Verderop in de straat was een gecombineerde ijs– en kolenwinkel. Dat zag je wel vaker in die tijd. 's Zomers ijsverkoop, 's winters kolen. Wat ik nog goed weet is dat mijnheer Bierman, de eigenaar, een grote wijnvlek over zijn gezicht had. En niet te vergeten kapper Hooft in de Kanaalstraat op één hoog. Alleen al in de Wilhelminastraat bevonden zich maar liefst zo'n vijf of zes broodbakkers. Je kunt het je nu toch niet meer voorstellen. Op de hoek van de Staringstraat was zelfs een bakker waar je tot begin vijftiger jaren nog zogenaamd regeringsbrood kon kopen. Een tussenvorm tussen bruin en wit. Dat brood zag er wat grauw uit Met door de regering gesubsidieerd meel, dus wat goedkoper.
Mijn broer Chris was inmiddels op een leeftijd van het hebben van verkering gekomen. Na een poos te zijn omgegaan met een dochter van de familie Druif waarover ik u eerder verhaalde, kwam mijn nog steeds in beeld zijnde schoonzuster Rini Bonnemayers in onze familie. Zij kwam uit de Pieter Langendijkstraat, vlakbij de Overtoom (afbeelding 18). Een beter aangeschreven deel, sjiek zeg maar. Althans in die jaren!
Voor zover ik nog weet was Rini’s vader werkzaam in het grafische bedrijf, net als mijn vader. Ook was hij lid van de Amsterdamse reserve politie. Op de foto rechts ziet u de stenen trap die leidde naar de bovenverdiepingen.
Het is ook in die tijd dat Chris, ik denk als bijverdienste, als (hulp)operateur actief was in het Rex theater in de Haarlemmerstraat (zie afbeeldingen volgende pagina).
Voor zover ik nog weet was Rini’s vader werkzaam in het grafische bedrijf, net als mijn vader. Ook was hij lid van de Amsterdamse reserve politie. Op de foto rechts ziet u de stenen trap die leidde naar de bovenverdiepingen.
Het is ook in die tijd dat Chris, ik denk als bijverdienste, als (hulp)operateur actief was in het Rex theater in de Haarlemmerstraat (zie afbeeldingen volgende pagina).
(foto rechts) Afbeelding 18
De Pieter Langendijkstraat, gezien vanaf de Overtoom. In de stoep de opgang naar het woonhuis van familie Bonnemayers
De Pieter Langendijkstraat, gezien vanaf de Overtoom. In de stoep de opgang naar het woonhuis van familie Bonnemayers
’s Zaterdags werd er afgerekend, als pa zijn weekloon in contanten had ontvangen. Ja, zaterdag, dat was een normale werkdag, pas later een halve werkdag. Af en toe mocht je van moeder bij wijze van uitzondering tussen de middag een ei op brood. Dan kreeg je geld mee en haalde twee eieren. Uit zo’n eierstolp. De kaaswinkel, destijds melkinrichting genoemd (afbeelding 17) was trouwens schuin tegenover ons in de Wilhelminastraat.
